06.00 น. โดยประมาณ/สองวันให้หลัง/ภูทับเบิก.

From kaokor

นี้เป็นวันที่สองหลังจากเดินทางถึงเพชรบรูณ์ และกางเต็นท์นอนที่สถานีอนามัยภูทับเบิก. ไอเย็นพร้อมแรงลมกระทบเสื้อกันหนาวที่เก็บไออุ่นไว้ตั้งแต่ตื่นขึ้นมาเพื่อเตรียมตัวไปดูตะวันขึ้นพ้นยอดเขาด้านทิศตะวันออก.คุณพ่อของเพื่อนที่เป็นหัวหน้าทริปยืนคุยกับผมเกี่ยวกับเพชรบูรณ์ทั้งสภาพแวล้อมทั่วไป ร่วมถึงเทือกเขาเพชรบูรณ์ที่ด้านทิศตะวันตกที่ยืนกันอยุ่. และอีกด้านที่แสงจากดวงอาทิตย์เริ่มสาดส่องพ้นยอดเขาเพชรบูรณ์ด้านทิศตะวันออก.
นิ้วเท้าที่มีเพียงรองเท้าคีบหนีบของผมกำลังสัมผัสกับอากาศหนาวของภูทับเบิกในขณะที่เพื่อนร่วมทริปทุกคนกำลังสนุกบรรยากาศของภูทับเบิกที่ครั้งหนึ่งจะได้สัมผัสอากาศหนาวพร้อมกับพระอาทิตย์ที่กำลังสาดแสงพ้นเมฆหมอกจากภูเขาด้านตะวันออก. มองตัวเองแล้วยังหัวเราะที่กล้าใส่รองเท้าคีบหนีบเพราะทุกคนใส่ถุงเท้าพร้อมรองเท้าเพื่อรักษาไออุ่น อย่างน้อยเท้าของผมก็สัมผัสอากาศธรรมชาติมากกว่าที่จะให้มันหมกอยู่เพียงห้องแอร์ในเมืองหลวง.

21.00 น. เมืองหลวง/ชานชลา 127/หมอชิต.

From kaokor

เสียงโทรศัพท์มือถือดังขึ้นตั้งแต่ก่อนออกเดินทาง ในขณะที่หมกตัวเองอยู่กับหน้าจอคอมพิวเตอร์ที่บริษัท. การนับถอยหลังก่อนถึงวันหยุดที่เพิ่มขึ้นอีกหนึ่งวันของผมกำลังสิ้นสุดลง.เสี่ยโอโทรคุยกับผมว่าอย่าพยายามเดินทางด้วยแท็กซี่ในวันศุกร์แบบนี้ เพราะว่ารถติด.เลยบอกให้ผมเลี่ยงไปใช้วินมอเตอร์ไซค์แทนในเส้นทางที่ต้องเดินทางเข้าหมอชิต. และมีใครบ้างคนโทรมาเร่งให้ผมไปถึงเร็วๆเพราะหิวข้าว.
เพื่อนร่วมทริป เอก,กิ๊บ,ตาล,เขื่อน,เสี่ยโอ,อุ้ย,แน็ท ที่เดินทางไปเพชรบูรณ์ในครั้งนี้ดูแตกต่างกับการเดินทางไปเที่ยวครั้งก่อนเพราะเป็นหลายคนที่ผมไม่เคยคาดหน้าคาดตา เหตุผลหนึ่งเพราะว่าที่นั่งเหลือสำหรับผม ส่วนเหตุผลที่เหลือเป็นเพราะเพื่อนของหัวหน้าทริปติดภาระกิจไปด้วยไม่ได้. ตั๋วใบสุดท้ายจึงตกมาที่ผม มันเป็นการตัดสินใจที่กระชั้นชิดมาก และก่อนหน้านี้ผมเคยปฏิเสธตั๋วใบนี้กับเสี่ยโอ การได้ตั๋วใบนี้มีอะไรแปลกซึ่งผมก็คาดไม่ถึง.

09.00 น.โดยประมาณ./ตัวเมือง/เพชรบูรณ์

From kaokor

เช้าวันแรกของการเดินทางถึงเพชรบูรณ์.ตลาดดูจะเป็นที่เที่ยวที่สำคัญอย่างหนึ่งสำหรับผม มันเป็นเหมือนแหล่งร่วมอาหารที่แปลกสำหรับคนนอกพื้นที่อย่างผม. ผมรองท้องตัวเองตอนเช้าด้วยกาแฟก่อนจะโดนเรียกขึ้นรถกระบะเพื่อเข้าไปในตัวเมือง.เท่าที่ดูเหมือนตลาดจะวายเสียแล้วเพราะหลายคนนอนตื่นสายไปหน่อย เหตุผลเพราะว่าคงเพลียกับการเดินทางจากเมืองหลวง. ระยะเวลาเดินทางไม่นานแต่การนอนกึ่งหลับกึ่งตื่นเป็นเรื่องที่หงุดหงิดมากๆ สำหรับตัวผมเอง.
บรรยากาศ ของเมืองนี้รถไม่ติดยาว เป็นเมืองที่ค่อนข้างเงียบนะผมว่า หรือว่าผมตื่นออกมาในวันหยุดที่คนควรอยู่บ้านมากกว่าเดินทางไปเที่ยวที่อื่น (มันเป็นอาการตื่นเมือง เล็กๆ น้อยๆของคนเมืองหลวง;P) เอกพาเราทั้งหมดไปไห้วศาลหลักเมือง.ศาลหลักเมืองที่นี้ดูไม่ใหญ่ ด้วยความที่เป็นคนที่เข้าเมืองไหนก็ต้องทำตามมารยาทของคนในเมืองนั้น จากนั้นเราก็ไปถ่ายรุปกับมะขามยักษ์. ที่จริงผมอยากขึ้นไปขี่ตรงปลายมะขามแล้วเก็กท่าเท่ๆ ยังดีที่ผมมีมารยาทดีกว่านั้นนะ- -
(เขาค้อ/เพชรบูรณ์/ประเทศไทย.#2)