18.00 น. โดยประมาณ/พลบค่ำ/สถานีอนามัยทับเบิก
From kaokor
หากคุณเคยได้ข่าวเกี่ยวกับสถานที่ท่องเที่ยวที่นั้น หรือที่นี้เต็ม. ไปหาที่พักที่นั้นก็เต็มหรือไปจองแล้วไม่ได้ที่พัก. อย่าแปลกใจด้วยหากคุณเป็นคนเมืองหลวงด้วยแล้ว.ที่พักดีๆ อาจถูกจองไว้สำหรับคนที่มีแผนการท่องเที่ยวที่วางไว้เป็นปีด้วยซ้ำ.และอยากแปลกใจอีกหากคุณพบว่าไม่มีที่พักเหลือสำหรับคุณเลยหากไม่มีแผนการท่องเที่ยวที่แน่นอน. สถานที่สำคัญมักถูกจองไปหมด. เช่นกันที่ภูทับเบิกถูกจองด้วยจำนวนเต็นท์เป็นหลักเรียงเป็นทิวแถวแทนพืชที่ถูกปลูกไว้บริเวรยอดเขา.
ที่พักเต็มหมดแล้วคำบอกกล่าวของคุณพ่อเพื่อนที่เป็นหัวหน้าทริปครั้งนี้. ทีแรกผมได้ยินเสียงโทรศัพท์คุยกันว่าที่พักในตัวเมืองเพชรบูรณ์เต็มหมดแล้ว. เลยถามคุณพ่อของเพื่อนอีกที ใช่มันเต็มโรงแรมชื่อดังในเมืองถูกจองและมีคนเข้าพักเต็มหมด. โชคยังดีที่การเดินทางในครังนี้คุณพ่อของเพื่อนรู้จักสถานที่ที่คนไม่ค่อยขึ้นไปกางเต็นท์ รู้ก็ส่วนน้อย. ที่ยังเหลือให้เราพอกางเต็นท์ 5 หลังพร้อมทั้งที่ก่อกองไฟสำหรับอาหารในค่ำคืนที่หนาวแบบสบาย(ไม่หนาวมากแหละดีแล้วเอาพอให้รู้ว่าหนาวนอกเมืองดีกว่าหนาวเมืองกรุง;P). ลืมบอกไป มันเป็นความคิดที่แย่มากๆหากไม่อาบน้ำกลางภูเขาหรือยอดดอยเตี้ยๆ ที่มีอากาศแบบนี้. แน่นอนผมยอมแลกเนื้อหนังกลิ่นเน่าๆของตัวเองของอาบน้ำที่หลังสถานีอนามัยจัดไว้ให้(ห้องน้ำสะอาด น้ำไหลแรง เข้า concept คนรักสะอาด ^ ^!) ซึ่งแน่ว่าน้ำต้องเย็นจัดๆแต่มันก็คุ้มนะผมว่าหากอาบแล้วรู้สึกว่ามันทำให้สบายตัวขึ้นได้. และหากไม่ได้อาบน้ำที่ยอดดอยก็น่าจะเหมารวมได้ว่าเสียชาติเกิดที่มาเจออากาศหนาวๆแบบนี้แล้วไม่ได้อาบ ฮา.
07.30 น. ภูทับเบิก/ตะวันเลยปลายยอดเขาตะวันออก.
From kaokor
เท่าที่สังเกตทางลงจากภูทับเบิกในขามา ซึ่งอยู่ในช่วงหัวเช้าก่อนที่ตะวันจะออกมาส่งยิ้มให้. แทบจะมองไม่เห็นเลยว่ามีไร่คะน้าปลูกอยู่. รูปทั้งหมดยกให้เป็นเครดิตของเสี่ยโอ.ที่ถ่ายรูปสวยๆมาลง บ้างรูปก็เป็นน้ำมือของผมเองซึ่งมือไม้ไม่ค่อยจะลงรอยกับกล้องราคาแพง.
13.00 น. โดยประมาณ/เขาค้อ/อนุสรณ์สถาเข้าค้อ.
From kaokor
ผมเป็นวัยรุ่น(โปรอย่าเรียกว่าวัยขี้บ่นนะ)คนหนึ่งที่มักถูกผู้ใหญ่ค่อนแคะบ่อยๆว่าไม่รู้เรื่องราวประวัติศาสตร์นี้บ้าง อย่างนั้นบ้าง.ยุคที่โค้กและแป๊บซี่กลายเป็นวัฒนธรรมของคนรุ่นใหม่ หลายอย่างเปลี่ยนแปลงแม้กระทั้งรูปแบบการเมือง(มีสีด้วย) แนวคิด ค่านิยมในสังคม. อะไรที่ทำให้พอจำได้ว่าอดีตคือสิ่งที่สร้างอนาคต อนุสรณ์สถาน น่าจะเป็นการเตือนความทรงจำให้กับคนรุ่นหลังได้รู้ว่ามีอะไรเกิดขึ้นโดยไม่ได้ผ่านไปโดยไร้ร่องรอยแห่งความเจ็บปวด แนวคิดสังคมนิยม การต่อสู้เพื่อประชาธิปไตยในยุคของมหาอำนาจซ้ายและขวา. อนุสรณ์สถานเขาค้อยังทำให้พอรับรู้ได้ว่าการต่อสู้ของระบอบหนึ่งซึ่งเป็นผู้เขียนประวัติศาสตร์เป็นอย่างไร. การต่อสู้ของอดุมการณ์ต้องแลกด้วยเลือดเนื้อและความตาย ได้ตั้งอยู่ตรงหน้าผม.
เขาค้อ/เพชรบูรณ์/ประเทศไทย.#3
